tag:blogger.com,1999:blog-298373702011-04-21T16:10:17.168-07:00book0020http://www.blogger.com/profile/16029475345487394317noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-29837370.post-1150516332068275992006-06-16T20:49:00.000-07:002006-06-16T20:52:12.140-07:00<b><span style="font-size:6;color:#ff0000;"><p align="right">عناوين مجموعه هاي فروغ </p></span><span style="font-size:6;"><p align="right">اسير</p></b></span><p align="right">تو را مي خواهم و دانم كه هرگز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به كام دل در آغوشت نگيرم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تويي آن آسمالن صاف و روشن<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من اين كنج قفس مرغي اسيرم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ز پشت ميله هاي سرد تيره<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نگاه حسرتم حيران به رويت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در اين فكرم كه دستي پيش آيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و من ناگه گشايم پر به سويت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در اين فكرم كه در يك لحظه غفلت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از اين زندان خاموش پر بگيرم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به چشم مرد زندانبان بخندم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كنارت زندگي از سر بگيرم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در اين فكرم من و دانم كه هرگز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مرا ياراي رفتن زين قفس نيست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اگر هم مرد زندانبان بخواهد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دگر از بهر پروازم نفس نيست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ز پشت ميله ها هر صبح روشن<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نگاه كودكي خندد به رويم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چو من سر مي كنم آواز شادي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>لبش با بوسه مي آيد به سويم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اگر اي آسمان خواهم كه يك روز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از اين زندان خامش پر بگيرم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به چشم كودك گريان چه گويم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ز من بگذر كه من مرغي اسيرم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من آن شمعم كه با سوز دل خويش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>فروزان مي كنم ويرانه اي را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اگر خواهم كه خاموشي گزينم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پريشان مي كنم كاشانه اي را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /><br /></span><b><span style="font-size:6;">ديوار</span><span style="font-family:Times New Roman;font-size:6;"> </p></b></span><p align="right">در گذشت پر شتاب لحظه هاي سرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چشمهاي وحشي تو در سكوت خويش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گرد من ديوار ميسازد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي گريزم از تو در بيراهه هاي راه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا ببينم دشتها را در غبار ماه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا بشويم تن به آب چشمه هاي نور<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در مه رنگين صبح گرم تابستان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پر كنم دامان ز سوسن هاي صحرايي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بشنوم بانگ خروسان را ز بام كلبه دهقان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي گريزم از تو تا در دامن صحرا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سخت بفشارم به روي سبزه ها پا را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>يا بنوشم سرد علفها را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي گريزم از تو تا در ساحلي متروك<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از فراز صخره هاي گمشده در ابر تاريكي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بنگرم رقص دوار انگيز طوفانهاي دريا را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در غروبي دور<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چون كبوترهاي وحشي زير پر گيرم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دشتها را كوهها را آسمانها را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بشنوم از لابلاي بوته هاي خشك<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نغمه هاي شادي مرغان صحرا را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي گريزم از تو تا دور از تو بگشايم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>راه شهر آرزو را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و درون شهر<span style="font-family:Times New Roman;"> ...<br /></span>درب سنگين طلايي قصر رويا را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ليك چشمان تو با فرياد خاموشش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>راهها را در نگاهم تار ميسازد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>همچنان در ظلمت رازش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گرد من ديوار ميسازد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>عاقبت يكروز<span style="font-family:Times New Roman;"> ...<br /></span>ميگريزم از فسون ديده ترديد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي تروام همچو عطري از گل رنگين رويا ها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي خزم در موج گيسوي نسيم شب<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي روم تا ساحل خورشيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در جهاني خفته در آرامشي جاويد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نرم ميلغزم درون بستر ابري طلايي رنگ<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پنجه هاي نور ميريزد بروي آسمان شاد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>طرح بس آهنگ<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من از آنجا سر خوش و آزاد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ديده مي دوزم به دنيايي كه چشم پر فسون تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>راههايش را به چشم تار ميسازد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ديده ميدوزم به دنيايي كه چشم پر فسون تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>همچنان در ظلمت رازش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گرد آن ديوار ميسازد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></p></span><b><span style="font-size:6;"><p align="right">تولدي ديگر</span><span style="font-family:Times New Roman;font-size:6;"> </p></b></span><p align="right">همه هستي من آيه تاريكيست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه ترا در خود تكرار كنان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به سحرگاه شكفتن ها و رستن هاي ابدي خواهد برد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من در اين آيه ترا آه كشيدم آه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من در اين آيه ترا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به درخت و آب و آتش پيوند زدم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زندگي شايد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>يك خيابان درازست كه هر روز زني با زنبيلي از آن مي گذرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زندگي شايد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ريسمانيست كه مردي با آن خود را از شاخه مي آويزد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زندگي شايد طفلي است كه از مدرسه بر ميگردد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زندگي شايد افروختن سيگاري باشد در فاصله رخوتناك دو همآغوشي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>يا عبور گيج رهگذري باشد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه كلاه از سر بر ميدارد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و به يك رهگذر ديگر با لبخندي بي معني مي گويد صبح بخير<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زندگي شايد آن لحظه مسدوديست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه نگاه من در ني ني چشمان تو خود را ويران مي سازد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و در اين حسي است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه من آن را با ادراك ماه و با دريافت ظلمت خواهم آميخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در اتاقي كه به اندازه يك تنهاييست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دل من<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه به اندازه يك عشقست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به بهانه هاي ساده خوشبختي خود مي نگرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به زوال زيباي گلها در گلدان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به نهالي كه تو در باغچه خانه مان كاشته اي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و به آواز قناري ها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه به اندازه يك پنجره مي خوانند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آه<span style="font-family:Times New Roman;"> ...<br /></span>سهم من اينست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سهم من اينست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سهم من<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آسمانيست كه آويختن پرده اي آن را از من مي گيرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سهم من پايين رفتن از يك پله متروكست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و به چيزي در پوسيدگي و غربت واصل گشتن<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سهم من گردش حزن آلودي در باغ خاطره هاست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و در اندوه صدايي جان دادن كه به من مي گويد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دستهايت را دوست ميدارم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دستهايم را در باغچه مي كارم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سبز خواهم شد مي دانم مي دانم مي دانم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و پرستو ها در گودي انگشتان جوهريم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تخم خواهند گذاشت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گوشواري به دو گوشم مي آويزم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از دو گيلاس سرخ همزاد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و به ناخن هايم برگ گل كوكب مي چسبانم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كوچه اي هست كه در آنجا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پسراني كه به من عاشق بودند هنوز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>با همان موهاي درهم و گردن هاي باريك و پاهاي لاغر<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به تبسم معصوم دختركي مي انديشند كه يك شب او را باد با خود برد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كوچه اي هست كه قلب من آن را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از محله هاي كودكيم دزديده ست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سفر حجمي در خط زمان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و به حجمي خط خشك زمان را آبستن كردن<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>حجمي از تصويري آگاه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه ز مهماني يك آينه بر ميگردد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و بدينسانست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه كسي مي ميرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و كسي مي ماند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هيچ صيادي در جوي حقيري كه به گودالي مي ريزد مرواريدي صيد نخواهد كرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پري كوچك غمگيني را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي شناسم كه در اقيانوسي مسكن دارد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و دلش را در يك ني لبك چوبين<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي نوازد آرام آرام<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پري كوچك غمگيني كه شب از يك بوسه مي ميرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و سحرگاه از يك بوسه به دنيا خواهد آمد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span><b><span style="font-size:6;">عصيان بندگي</p></b></span><p align="right">بر لبانم سايه اي از پرسشي مرموز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در دلم درديست بي آرام و هستي سوز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>راز سرگرداني اين روح عاصي را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>با تو خواهم در ميان بگذاردن امروز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گر چه از درگاه خود مي رانيم اما<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا من اينجا بنده تو آنجا خدا باشي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سرگذشت تيره من سرگذشتي نيست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كز سرآغاز و سرانجامش جدا باشي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نيمه شب گهواره ها آرام مي جنبند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بي خبر از كوچ دردآلود انسانها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دست مرموزي مرا چون زورقي لرزان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي كشد پاروزنان در كام طوفانها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چهره هايي در نگاهم سخت بيگانه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خانه هايي بر فرازش اشك اختر ها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>وحشت زندان و برق حلقه زنجير<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>داستانهايي ز لطف ايزد يكتا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سينه سرد زمين و لكه هاي گور<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر سلامي سايه تاريك بدرودي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دستهايي خالي و در آسماني دور<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زردي خورشيد بيمار تب آلودي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>جستجويي بي سرانجام و تلاشي گنگ<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>جاده يي ظلماني و پايي به ره خسته<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نه نشان آتشي بر قله هاي طور<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نه جوابي از وراي اين در بسته<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آه ... آيا ناله ام ره مي برد در تو ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا زني بر سنگ جام خود پرستي را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>يك زمان با من نشيني ‚ با من خاكي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از لب شعر م بنوشي درد هستي را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سالها در خويش افسردم ولي امروز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>شعله سان سر مي كشم تا خرمنت سوزم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>يا خمش سازي خروش بي شكيبم را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>يا ترا من شيوه اي ديگر بياموزم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دانم از درگاه خود مي رانيم ‚ اما<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا من اينجا بنده تو آنجا خدا باشي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سرگذشت تيره من سرگذشتي نيست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كز سر آغاز و سرانجامش جدا باشي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چيستم من زاده يك شام لذتباز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ناشناسي پيش ميراند در اين راهم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>روزگاري پيكري بر پيكري پيچيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من به دنيا آمدم بي آنكه خود خواهم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كي رهايم كرده اي ‚ تا با دوچشم باز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>برگزينم قالبي ‚ خود از براي خويش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا دهم بر هر كه خواهم نام مادر را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خود به آزادي نهم در راه پاي خويش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من به دنيا آمدم تا در جهان تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>حاصل پيوند سوزان دو تن باشم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پيش از آن كي آشنا بوديم ما با هم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من به دنيا آمدم بي آنكه من باشم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>روزها رفتند و در چشم سياهي ريخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ظلمت شبهاي كور ديرپاي تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>روزها رفتند و آن آواي لالايي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مرد و پر شد گوشهايم از صداي تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كودكي همچون پرستوهاي رنگين بال<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>رو بسوي آسمانهاي دگر پر زد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نطفه انديشه در مغزم بخود جنبيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ميهماني بي خبر انگشت بر در زد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ميدويدم در بيابانهاي وهم انگيز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي نشستم در كنار چشمه ها سرمست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي شكستم شاخه هاي راز را اما<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از تن اين بوته هر دم شاخه اي مي رست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>راه من تا دور دست دشتها مي رفت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من شناور در شط انديشه هاي خويش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي خزيدم در دل امواج سرگردان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي گسستم بند ظلمت را ز پاي خويش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>عاقبت روزي ز خود آرام پرسيدم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چيستم من از كجا آغاز مي يابم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گر سرا پا نور گرم زندگي هستم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از كدامين آسمان راز مي تابم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از چه مي انديشم اينسان روز و شب خاموش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دانه انديشه را در من كه افشانده است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چنگ در دست من و چنگي مغرور<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>يا به دامانم كسي اين چنگ بنشانده است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گر نبودم يا به دنياي دگر بودم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>باز آيا قدرت انديشه مي بود ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>باز آيا مي توانسم كه ره يابم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در معماهاي اين دنياي رازآلود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ترس ترسان در پي آن پاسخ مرموز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سر نهادم در رهي تاريك و پيچاپيچ<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سايه افكندي بر آن پايان و دانستم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پاي تا سر هيچ هستم ‚ هيچ هستم ‚ هيچ<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سايه افكندي بر آن پايان و در دستت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ريسماني بود و آن سويش به گردنها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي كشيدي خلق را در كوره راه عمر<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چشمهاشان خيره در تصوير آن دنيا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي كشيدي خلق را در راه و مي خواندي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آتش دوزخ نصيب كفر گويان باد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر كه شيطان را به جايم بر گزيند او<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آتش دوزخ به جانش سخت سوزان باد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خويش را ‌آينه اي ديدم تهي از خويش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر زمان نقشي در آن افتد به دست تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گاه نقش قدرتت ‚ گه نقش بيدادت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گاه نقش ديدگان خودپرست تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گوسپندي در ميان گله سرگردان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آنكه چوپانست ره بر گرگ بگشوده<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آنكه چوپانست خود سرمست از اين بازي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي زده در گوشه اي آرام آسوده<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي كشيدي خلق را در راه و مي خواندي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آتش دوزخ نصيب كفرگويان باد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر كه شيطان را به جايم برگزيند او<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آتش دوزخ به جانش سخت سوزان باد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آفريدي خود تو اين شيطان ملعون را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>عاصيش كردي او را سوي ما راند ي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اين تو بودي ‚ اين تو بودي كز يكي شعله<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ديوي اينسان ساختي در راه بنشاندي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مهلتش دادي كه تا دنيا به جا باشد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>با سرانگشتان شومش آتش افروزد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>لذتي وحشي شود در بستري خاموش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بوسه گردد بر لباني كز عطش سوزد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر چه زيبا بود بيرحمانه بخشيديش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>شعر شد ‚ فرياد شد ‚ عشق و جواني شد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>عطر گلها شد بروي دشتها پاشيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>رنگ دنيا شد فريب زندگاني شد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>موج شد بر دامن مواج رقاصان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آتش مي شد درون خم به جوش آمد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن چنان در جان مي خواران خروش افكند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا ز هر ويرانه بانگ نوش نوش آمد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نغمه شد در پنجه چنگي به خود پيچيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>لرزه شد بر سينه هاي سيمگون افتاد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خنده شد دندان مهرويان نمايان كرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>عكس ساقي شد به جام واژگون افتاد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سحر آوازش در اين شبهاي ظلماني<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هادي گم كرده راهان در بيابان شد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بانگ پايش در دل محرابها رقصيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>برق چشمانش چراغ رهنورردان شد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر چه زيبا بود بيرحمانه بخشيديش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در ره زيبا پرستانش رها كردي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن گه از فرياد هاي خشم و قهر خويش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گنبد ميناي ما را پر صدا كردي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چشم ما لبريز از آن تصوير افسوني<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما به پاي افتاده در راه سجود تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>رنگ خون گيرد دمادم در نظرهامان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سرگذشت تيره قوم ثمود تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خود نشستي تا بر آنها چيره شد آنگاه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چون گياهي خشك كرديشان ز طوفاني<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تندباد خشم تو بر قوم لوط آمد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سوختيشان ‚ سوختي با برق سوزاني<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>واي از اين بازي ‚ از اين بازي درد آلود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از چه ما را اين چنين بازيچه مي سازي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>رشته تسبيح و در دست تو مي چرخيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گرم مي چرخاني و بيهوده مي تازي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چشم ما تا در دو چشم زندگي افتاد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>با خطا اين لفظ مبهم آشنا گشتيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو خطا را آفريدي او بخود جنبيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تاخت بر ما عاقبت نفس خطا گشتيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گر تو با ما بودي و لطف تو با ما بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هيچ شيطان را به ما مهري و راهي بود ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هيچ در اين روح طغيان كرده عاصي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زو نشاني بود يا آواي پايي بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو من و ما را پياپي مي كشي در گود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا بگويي ميتواني اين چنين باشي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا من وما جلوه گاه قدرتت باشيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بر سر ما پتك سرد آهنين باشي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چيست اين شيطان از درگاهها رانده<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در سراي خامش ما ميهمان مانده<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بر اثير پيكر سوزنده اش دستي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>عطر لذتها ي دنيا را بيافشانده<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چيست او جز آن چه تو مي خواستي باشد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تيره روحي ‚ تيره جاني ‚ تيره بينايي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تيره لبخندي بر آن لبهاي بي لبخند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تيره آغازي ‚ خدايا ‚ تيره پاياني<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ميل او كي مايه اين هستي تلخست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>راي او را كي از او در كار پرسيدي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گر رهايش كرده بودي تا بخود باشد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هرگز از او در جهان تقشي نمي ديدي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي بسا شبها كه در خواب من آمد او<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چشمهايش چشمه هاي اشك و خون بودند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سخت ميناليدند مي ديدم كه بر لبهاش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ناله هايش خالي از رنگ فسون بودند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>شرمگين زين نام ننگ آلوده رسوا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گوشيه يي مي جست تا از خود رها گردد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پيكرش رنگ پليدي بود و او گريان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>قدرتي مي خواست تا از خود جدا گردد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي بسا شبها كه با من گفتگو مي كرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گوش من گويي هنوز از ناله لبريز است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>شيطان : تف بر اين هستي بر اين هستي درآلود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تف بر اين هستي كه اينسان نفرت انگيزست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خالق من او و او هر دم به گوش خلق<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از چه مي گويد چنان بودم چنين باشم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من اگر شيطان مكارم گناهم چيست ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>او نمي خواهد كه من چيزي جز اين باشم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دوزخش در آرزوي طعمه يي مي سوخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دام صيادي به دستم داد و رامم كرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا هزاران طعمه در دام افكنم ناگاه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>عالمي را پرخروش از بانگ نامم كرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دوزخش در آرزوي طعمه يي مي سوخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>منتظر برپا ملكهاي عذاب او<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نيزه هاي آتشين و خيمه هاي دود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تشنه قربانيان بي حساب او<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ميوه تلخ درخت وحشي زقوم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>همچنان بر شاخه ها افتاده بي حاصل<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن شراب از حميم دوزخ آغشته<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ناز ده كس را شرار تازه اي در دل<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دوزخش از ضجه هاي درد خالي بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دوزخش بيهوده مي تابيد و مي افروخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا به اين بيهودگي رنگ دگر بخشد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>او به من رسم فريب خلق را آموخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من چه هستم خود سيه روزي كه بر پايش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بندهاي سرنوشتي تيره پيچيده<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي مريدان من اي گمگشتگان راه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>راه ما را او گزيده ‚ نيك سنجيده<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي مريدان من اي گمگشتاگان راه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>راه راهي نيست تا راهي به او جوييم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا به كي در جستجوي راه مي كوشيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>راه ناپيداست ما خود راهي اوييم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي مريدان من اي نفرين او بر ما<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي مريدان من اي فرياد ما از او<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي همه بيداد او ‚ بيداد او بر ما<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي سراپا خنده هاي شاد ما از او<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما نه درياييم تا خود ‚ موج خود گرديم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما نه طوفانيم تا خود ‚ خشم خود باشيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما كه از چشمان او بيهوده افتاديم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از چه مي كوشيم تا خود چشم خود باشيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما نه آغوشيم تا از خويشتن سوزيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما نه آوازيم تا از خويشتن لرزيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما نه ما هستيم تا بر ما گنه باشد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما نه او هستيم تا از خويشتن ترسيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما اگر در دام نا افتاده مي رفتيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دام خود را با فريبي تازه مي گسترد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>او براي دوزخ تبدار سوزانش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>طعمه هايي تازه در هر لحظه مي پرورد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي مريدان من اي گمگشتگان راه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من خود از اين نام ننگ آلوده بيزارم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گر چه او كوشيده تا خوابم كند اما<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من كه شيطانم دريغا سخت بيدارم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي بسا شبها كه من با او در آن ظلمت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اشك باريدم پياپي اشك باريدم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي بسا شبها كه من لبهاي شيطان را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چون ز گفتن مانده بود آرام بوسيدم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي بسا شبها كه بر آن چهره پرچين<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دستهايم با نوازش ها فرود آمد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي بسا شبها كه تا آواي او برخاست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زانوانم بي تامل در سجود آمد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي بسا شبها كه او از آن رداي سرخ<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آرزو مي كرد تا يك دم برون باشد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آرزو مي كرد تا روح صفا گردد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ني خداي نيمي از دنياي دون باشد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بارالها حاصل اين خود پرستي چيست ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما كه خود افتادگان زار مسكينيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما كه جز نقش تو در هر كار و هر پندار<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نقش دستي ‚ نقش جادويي نمي بينيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ساختي دنياي خاكي را و ميداني<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پاي تا سر جز سرابي ‚ جز فريبي نيست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما عروسكها و دستان تو دربازي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كفر ما عصيان ما چيز غريبي نيست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>شكر گفتي گفتنت ‚ شكر ترا گفتيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ليك ديگر تا به كي شكر ترا گوييم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>راه مي بندي و مي خندي به ره پويان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در كجا هستي ‚ كجا ‚ تا در تو ره جوييم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما كه چون مومي به دستت شكل ميگيريم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پس دگر افسانه روز قيامت چيست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پس چرا در كام دوزخ سخت مي سوزيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اين عذاب تلخ و اين رنج ندامت چيست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اين جهان خود دوزخي گرديده بس سوزان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سر به سر آتش سراپا ناله هاي درد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پس غل و زنجيرهاي تفته بر پا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از غبار جسمها خيزنده دودي سرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خشك و تر با هم ميان شعله ها در سوز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خرقه پوش زاهد و رند خراباتي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي فروش بيدل و ميخواره سرمست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ساقي روشنگر و پير سماواتي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اين جهان خود دوزخي گرديده بس سوزان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>باز آنجا دوزخي در انتظار ماست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بي پناهانيم و دوزخبان سنگين دل<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر زمان گويد كه در هر كار يار ماست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ياد باد آن پير فرخ راي فرخ پي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن كه از بخت سياهش نام شيطان بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن كه در كار تو و عدل تو حيران بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر چه او مي گفت دانستم نه جز آن بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اين منم آن بنده عاصي كه نامم را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>دست تو با زيور اين گفته ها آراست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>واي بر من واي بر عصيان و طغيانم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گر بگويم يا نگويم جاي من آنجاست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>باز در روز قيامت بر من ناچيز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خرده ميگيري كه روزي كفر گو بودم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در ترازو مي نهي بار گناهم را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا بگويي سركش و تاريك خو بودم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كفه اي لبريز از گناه من<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كفه ديگر چه ؟ مي پرسم خداوندا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چيست ميزان تو در اين سنجش مرموز ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ميل دل يا سنگهاي تيره صحرا؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خود چه آسانست در ان روز هول انگيز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>روي در روي تو از خود گفتگو كردن<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آبرويي را كه هر دم مي بري از خلق<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در ترازوي تو نا گه جستجو كردن<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در كتابي ‚ يا كه خوابي خود نمي دانم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نقشي از آن بارگاه كبريا ديدم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو به كار داوري مشغول و صد افسوس<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در ترازويت ريا ديدم ريا ديدم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خشم كن اما ز فريادم مپرهيزان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من كه فردا خاك خواهم شد چه پرهيزي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خوب مي دانم سر انجامم چه خواهد بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو گرسنه من خدايا صيد ناچيزي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو گرسنه دوزخ آنجا كام بگشوده<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مارهاي زهرآگين تكدرختانش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از دم آنها فضا ها تيره و مسموم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آب چركيني شراب تلخ و سوزانش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در پس ديوارهايي سخت پا برجا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هاويه آن آخرين گودال آتشها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خويش را گسترده تا ناگه فرا گيرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>جسمهاي خاكي و بي حاصل ما را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كاش هستي را به ما هرگز نميدادي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>يا چو دادي ‚ هستي ما هستي ما بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي چشيدم اين شراب ارغواني را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نيستي ‚ آن گه ‚ خمار مستي ما بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سالها ما آدمكها بندگان تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>با هزاران نغمه ي ساز تو رقصيديم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>عاقبت هم ز آتش خشم تو مي سوزيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>معني عدل ترا هم خوب فهميديم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا ترا ما تيره روزان دادگر خوانيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چهر خود را در حرير مهر پوشاندي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از بهشتي ساختي افسانه اي مرموز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نسيه دادي ‚ نقد عمر از خلق بستاندي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گرم از هستي ‚ ز هستي ها حذر كردند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سالها رخساره بر سجاده ساييدند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از تو نامي بر لب و در عالم و رويا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>جامي از مي چهره اي ز آن حوريان ديدند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هم شكستي ساغر امروزهاشان را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هم به فرداهايشان با كينه خنديدي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گور خود گشتند و اي باران رحمتها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>قرنها بگذشت و بر آن نباريدي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از چه ميگويي حرامست اين مي گلگون؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در بهشت جويها از مي روان باشد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هديه پرهيزكاران عاقبت آنجا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>حوري يي از حوريان آسمان باشد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ميفريبي هر نفس ما را به افسوني<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ميكشاني هر زمان ما را به دريايي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در سياهيهاي اين زندان ميافروزي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گاه از باغ بهشتت شمع رويايي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما اگر در اين جهان بي در و پيكر<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خويش را در ساغري سوزان رها كرديم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بارالها باز هم دست تو در كارست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از چه ميگويي كه كاري ناروا كرديم؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در كنار چشمه هاي سلسبيل تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما نمي خواهيم آن خواب طلايي را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سايه هاي سدر و طوبي ز آن خوبان باد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بر تو بخشيديم اين لطف خدايي را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>حافظ ‚ آن پيري كه دريا بود و دنيا بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بر جوي بفروخت اين باغ بهشتي را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من كه باشم تا به جامي نگذرم از آن<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو بزن بر نام شومم داغ زشتي را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چيست اين افسانه رنگين عطرآلود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چيست اين روياي جادوبار سحر آميز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كيستند اين حوريان اين خوشه هاي نور<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>جامه هاشان از حرير نازك پرهيز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كوزه ها در دست و بر آن ساقهاي نرم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>لرزش موج خيال انگيز دامانها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ميخرامند از دري بر درگهي آرام<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سينه هاشان خفته در آغوش مرجانها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آبها پاكيزه تر از قطره هاي اشك<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نهرها بر سبزه هاي تازه لغزيده<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ميوه ها چون دانه هاي روشن ياقوت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گاه چيده ‚ گاه بر هر شاخه ناچيده<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سبز خطاني سرا پا لطف و زيبايي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ساقيان بزم و رهزن هاي گنج دل<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>حسنشان جاويد و چشمان بهشتي ها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گاه بر آنان گهي بر حوريان مايل<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>قصر ها ديوارهاشان مرمر مواج<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تخت ها بر پايه هاشان دانه ي الماس<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پرده ها چون بالهايي از حرير سبز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از فضاها مي ترواد عطر تند ياس<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما در اينجا خاك پاي باده و معشوق<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ناممان ميخوارگان رانده رسوا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو در آن دنيا مي و معشوق مي بخشي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مومنان بيگناه پارسا خو را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن گناه تلخ وسوزاني كه در راهش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>جان ما را شوق وصلي و شتابي بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در بهشت ناگهان نام دگر بگرفت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در بهشت بارالها خود ثوابي بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر چه داريم از تو داريم اي كه خود گفتي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مهر من دريا و خشمم همچو طوفانست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر كه را من خواهم او را تيره دل سازم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر كه را من برگزينم پاكدامنست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پس دگر ما را چه حاصل زين عبث كوشش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا درون غرفه هاي عاج ره يابيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>يا براني يا بخواني ميل ميل تست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما ز فرمانت خدايا رخ نمي تابيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو چه هستي اي همه هستي ما از تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو چه هستي جز دو دست گرم در بازي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ديگران در كار گل مشغول و تو در گل<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مي دمي تا بنده سر گشته اي سازي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو چه هستي اي همه هستي ما از تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>جز يكي سدي به راه جستجوي ما<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گاه در چنگال خشمت ميفشاريمان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گاه مي آيي و مي خندي به روي ما<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو چه هستي ؟ بنده نام و جلال خويش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ديده در آينه دنيا و جمال خويش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هر دم اين آينه را گردانده تا بهتر<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بنگرد در جلوه هاي بي زوال خويش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>برق چشمان سرابي ‚ رنگ نيرنگي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>شيره شبهاي شومي ‚ ظلمت گوري<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>شايد آن خفاش پير خفته اي كز خشم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تشنه سرخي خوني ‚ دشمن نوري<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خود پرستي تو خدايا خود پرستي تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كفر مي گويم تو خارم كن تو خاكم كن<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>با هزاران ننگ آلودي مرا اما<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گر خدايي در دلم بنشين و پاكم كن<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>لحظه اي بگذر ز ما بگذار خود باشيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بعد از آن ما رابسوزان تا ز خود سوزيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بعد از آن يا اشك يا لبخند يا فرياد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>فرصتي تا توشه ره را بيندوزيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /><br /></span><b><span style="font-size:6;">ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد</span><span style="font-family:Times New Roman;font-size:6;"> ... </p></b></span><p align="right">و اين منم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زني تنها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در آستانه ي فصلي سرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در ابتداي درك هستي آلوده ي زمين<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و يأس ساده و غمناك آسمان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و ناتواني اين دستهاي سيماني<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زمان گذشت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چهار بار نواخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>امروز روز اول ديماه است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من راز فصل ها را ميدانم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و حرف لحظه ها را ميفهمم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نجات دهنده در گور خفته است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و خاك ‚ خاك پذيرنده<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اشارتيست به آرامش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در كوچه باد مي آيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در كوچه باد مي آيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و من به جفت گيري گلها مي انديشم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به غنچه هايي با ساق هاي لاغر كم خون<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و اين زمان خسته ي مسلول<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و مردي از كنار درختان خيس ميگذرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مردي كه رشته هاي آبي رگهايش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مانند مارهاي مرده از دو سوي گلوگاهش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بالا خزيده اند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و در شقيقه هاي منقلبش آن هجاي خونين را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تكرار مي كنند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ــ سلام<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ــ سلام<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و من به جفت گيري گلها مي انديشم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در آستانه ي فصلي سرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در محفل عزاي آينه ها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و اجتماع سوگوار تجربه هاي پريده رنگ<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و اين غروب بارور شده از دانش سكوت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چگونه ميشود به آن كسي كه ميرود اين سان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>صبور<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سنگين<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سرگردان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>فرمان ايست داد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چگونه ميشود به مرد گفت كه او زنده نيست او هيچوقت زنده نبوده ست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در كوچه باد مي آيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كلاغهاي منفرد انزوا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در باغ هاي پير كسالت ميچرخند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و نردبام<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چه ارتفاع حقيري دارد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آنها تمام ساده لوحي يك قلب را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>با خود به قصر قصه ها بردند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و اكنون ديگر<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ديگر چگونه يك نفر به رقص بر خواهد خاست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و گيسوان كودكيش را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در آبهاي جاري خواهد ريخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و سيب را كه سرانجام چيده است و بوييده است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در زير پا لگد خواهد كرد ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي يار اي يگانه ترين يار<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چه ابرهاي سياهي در انتظار روز ميهماني خورشيدند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>انگار در مسيري از تجسم پرواز بود كه يكروز آن پرنده نمايان شد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>انگار از خطوط سبز تخيل بودند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن برگ هاي تازه كه در شهوت نسيم نفس ميزدند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>انگار<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن شعله بنفش كه در ذهن پاكي پنجره ها ميسوخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چيزي به جز تصور معصومي از چراغ نبود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در كوچه باد مي آيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اين ابتداي ويرانيست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن روز هم كه دست هاي تو ويران شدند باد مي آمد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ستاره هاي عزيز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ستاره هاي مقوايي عزيز<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>وقتي در آسمان دروغ وزيدن ميگيرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ديگر چگونه مي شود به سوره هاي رسولان سر شكسته پناه آورد ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ما مثل مرده هاي هزاران هزار ساله به هم مي رسيم و آنگاه خورشيد بر تباهي اجساد ما قضاوت خواهد كرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من سردم است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من سردم است و انگار هيچوقت گرم نخواهم شد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اي يار اي يگانه ترين يار آن شراب مگر چند ساله بود ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نگاه كن كه در اينجا زمان چه وزني دارد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و ماهيان چگونه گوشتهاي مرا مي جوند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چرا مرا هميشه در ته دريا نگاه ميداري ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من سردم است و از گوشواره هاي صدف بيزارم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من سردم است و ميدانم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه از تمامي اوهام سرخ يك شقايق وحشي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>جز چند قطره خون<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چيزي به جا نخواهد ماند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>خطوط را رها خواهم كرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و همچنين شمارش اعداد را رها خواهم كرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و از ميان شكلهاي هندسي محدود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به پهنه هاي حسي وسعت پناه خواهم برد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من عريانم عريانم عريانم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مثل سكوتهاي ميان كلام هاي محبت عريانم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و زخم هاي من همه از عشق است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از عشق عشق عشق<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من اين جزيره سرگردان را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از انقلاب اقيانوس<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و انفجار كوه گذر داده ام<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و تكه تكه شدن راز آن وجود متحدي بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه از حقيرترين ذره هايش آفتاب به دنيا آمد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سلام اي شب معصوم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سلام اي شبي كه چشمهاي گرگ هاي بيابان را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به حفره هاي استخواني ايمان و اعتماد بدل مي كني<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و در كنار جويبارهاي تو ارواح بيد ها<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ارواح مهربان تبرها را مي بويند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من از جهان بي تفاوتي فكرها و حرفها و صدا ها مي آيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و اين جهان به لانه ي ماران مانند است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و اين جهان پر از صداي حركت پاهاي مردميست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه همچنان كه ترا مي بوسند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در ذهن خود طناب دار ترا مي بافند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سلام اي شب معصوم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ميان پنجره و ديدن<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هميشه فاصله ايست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چرا نگاه نكردم ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مانند آن زمان كه مردي از كنار درختان خيس گذر مي كرد<span style="font-family:Times New Roman;">...<br /></span>چرا نگاه نكردم ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>انگار مادرم گريسته بود آن شب<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن شب كه من به درد رسيدم و نطفه شكل گرفت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن شب كه من عروس خوشه هاي اقاقي شدم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن شب كه اصفهان پر از طنين كاشي آبي بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و آن كسي كه نيمه ي من بود به درون نطفه من بازگشته بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و من درآينه مي ديدمش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه مثل آينه پاكيزه بود و روشن بود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و ناگهان صدايم كرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و من عروس خوشه هاي اقاقي شدم<span style="font-family:Times New Roman;"> ...<br /></span>انگار مادرم گريسته بود آن شب<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چه روشنايي بيهوده اي در اين دريچه ي مسدود سر كشيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چرا نگاه نكردم ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تمام لحظه هاي سعادت مي دانستند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه دست هاي تو ويران خواهد شد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و من نگاه نكردم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا آن زمان كه پنجره ي ساعت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گشوده شد و آن قناري غمگين چهار بار نواخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چهار بار نواخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و من به آن زن كوچك برخوردم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه چشمهايش مانند لانه هاي خالي سيمرغان بودند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و آن چنان كه در تحرك رانهايش مي رفت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گويي بكارت روياي پرشكوه مرا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>با خود بسوي بستر شب مي برد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آيا دوباره گيسوانم را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در باد شانه خواهم زد ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آيا دوباره باغچه ها را بنفشه خواهم كاشت ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و شمعداني ها را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در آسمان پشت پنجره خواهم گذاشت ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آيا دوباره روي ليوان ها خواهم رقصيد ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آيا دوباره زنگ در مرا بسوي انتظار صدا خواهد برد ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به مادرم گفتم ديگر تمام شد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گفتم هميشه پيش از آنكه فكر كني اتفاق مي افتد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بايد براي روزنامه تسليتي بفرستيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>انسان پوك<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>انسان پوك پر از اعتماد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نگاه كن كه دندانهايش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چگونه وقت جويدن سرود ميخواند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و چشمهايش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چگونه وقت خيره شدن مي درند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و او چگونه از كنار درختان خيس ميگذرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>صبور<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سنگين<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سرگردان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در ساعت چهار در لحظه اي كه رشته هاي آبي رگهايش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مانند مارهاي مرده از دو سوي گلوگاهش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بالا خزيده اند و در شقيقه هاي منقلبش آن هجاي خونين را تكرار ميكنند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ــ سلام<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ــ سلام<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آيا تو هرگز آن چهار لاله ي آبي را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بوييده اي ؟<span style="font-family:Times New Roman;">...<br /></span>زمان گذشت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زمان گذشت و شب روي شاخه هاي لخت اقاقي افتاد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>شب پشت شيشه هاي پنجره سر مي خورد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و با زبان سردش<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ته مانده هاي روز رفته را به درون ميكشيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من از كجا مي آيم ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من از كجا مي آيم ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه اين چنين به بوي شب آغشته ام ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>هنوز خاك مزارش تازه است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مزار آن دو دست سبز جوان را ميگويم<span style="font-family:Times New Roman;"> ...<br /></span>چه مهربان بودي اي يار اي يگانه ترين يار<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چه مهربان بودي وقتي دروغ ميگفتي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چه مهربان بودي وقتي كه پلك هاي آينه ها را مي بستي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و چلچراغها را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>از ساقه هاي سيمي مي چيدي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و در سياهي ظالم مرا بسوي چراگاه عشق مي بردي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تا آن بخار گيج كه دنباله ي حريق عطش بود بر چمن خواب مي نشست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و آن ستاره هاي مقوايي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به گرد لايتناهي مي چرخيدند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چرا كلان را به صدا گفتند ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چرا نگاه را به خانه ي ديدار ميهمان كردند<span style="font-family:Times New Roman;">!<br /></span>چرا نوازش را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به حجب گيسوان باكرگي بردند ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نگاه كن كه در اينجا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چگونه جان آن كسي كه با كلام سخن گفت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و با نگاه نواخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و با نوازش از رميدن آرميد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به تيره هاي توهم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مصلوب گشته است<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و جاي پنج شاخه ي انگشتهاي تو<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه مثل پنج حرف حقيقت بودند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چگونه روي گونه او مانده ست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سكوت چيست چيست چيست اي يگانه ترين يار ؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سكوت چيست به جز حرفهاي نا گفته<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من از گفتن مي مانم اما زبان گنجشكان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زبان زندگي جمله هاي جاري جشن طبيعت ست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زبان گنجشكان يعني : بهار. برگ . بهار<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زبان گنجشكان يعني : نسيم .عطر . نسيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>زبان گنجشكان در كارخانه ميميرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اين كيست اين كسي كه روي جاده ي ابديت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به سوي لحظه ي توحيد مي رود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و ساعت هميشگيش را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>با منطق رياضي تفريقها و تفرقه ها كوك ميكند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اين كيست اين كسي كه بانگ خروسان را<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آغاز قلب روز نمي داند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آغاز بوي ناشتايي ميداند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اين كيست اين كسي كه تاج عشق به سر دارد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و در ميان جامه هاي عروسي پوسيده ست<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پس آفتاب سر انجام<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در يك زمان واحد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بر هر دو قطب نا اميد نتابيد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>تو از طنين كاشي آبي تهي شدي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و من چنان پرم كه روي صدايم نماز مي خوانند<span style="font-family:Times New Roman;"> ...<br /></span>جنازه هاي خوشبخت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>جنازه هاي ملول<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>جنازه هاي ساكت متفكر<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>جنازه هاي خوش برخورد خوش پوش خوش خوراك<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در ايستگاههاي وقت هاي معين<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و در زمينه ي مشكوك نورهاي موقت<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و شهوت خريد ميوه هاي فاسد بيهودگي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چه مردماني در چارراهها نگران حوادثند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و اين صداي سوتهاي توقف<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>در لحظه اي كه بايد بايد بايد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مردي به زير چرخهاي زمان له شود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>مردي كه از كنار درختان خيس ميگذرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>من از كجا مي آيم؟<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به مادرم گفتم ديگر تمام شد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>گفتم هميشه پيش از آنكه فكر كني اتفاق مي افتد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>بايد براي روزنامه تسليتي بفرستيم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سلام اي غرابت تنهايي<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>اتاق را به تو تسليم ميكنم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>چرا كه ابرهاي تيره هميشه<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>پيغمبران آيه هاي تازه تطهيرند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و در شهادت يك شمع<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>راز منوري است كه آنرا<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>آن آخرين و آن كشيده ترين شعله خواب ميداند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ايمان بياوريم<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ايمان بياوريم به ويرانه هاي باغ تخيل<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>به داسهاي واژگون شده ي بيكار<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و دانه هاي زنداني<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>نگاه كن كه چه برفي مي بارد<span style="font-family:Times New Roman;"> ...<br /></span>شايد حقيقت آن دو دست جوان بود آن دو دست جوان<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>كه زير بارش يكريز برف مدفون شد<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>سال ديگر وقتي بهار<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>با آسمان پشت پنجره هم خوابه ميشود<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>و در تنش فوران ميكنند<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>فواره هاي سبز ساقه هاي سبكبار<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>شكوفه خواهد داد اي يار اي يگانه ترين يار<span style="font-family:Times New Roman;"><br /></span>ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد<span style="font-family:Times New Roman;"> ...</p></span><p align="right"> </p><p align="right"> </p><p align="right"> </p><span style="font-family:Arial (Arabic);font-size:85%;"><p align="right"> </p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29837370-115051633206827599?l=book0020.blogspot.com' alt='' /></div>book0020http://www.blogger.com/profile/16029475345487394317noreply@blogger.com0